Wędrówka Laugavegur & Fimmvörðuháls: Wydłużenie szlaku do Skógar
Większość wędrowców kończy wędrówkę w Þórsmörk, odkłada ciężkie plecaki przed chatą i otwiera zimne piwo, myśląc, że podróż dobiegła końca. To ogromny błąd. Dołączenie wysokiego górskiego przejścia w kierunku południowego wybrzeża zmienia już zapadającą w pamięć trasę w szlak Laugavegur i Fimmvörðuháls, nieustępliwy 78-kilometrowy odcinek prowadzący przez bijące serce islandzkiego grzbietu wulkanicznego. Przechodzisz od bulgoczących kominów siarkowych południowych wyżyn, przez ciche czarne pustynie, przeprawiasz się przez mleczne strumienie lodowców, wspinasz się po świeżym bazalcie powstałym podczas erupcji z 2010 roku, by skończyć tuż obok huczącej kurtyny wodospadu Skógafoss.
Przejście między krajobrazami jest szokujące w najlepszym sensie. Po południu brniesz przez zielone lasy brzozowe w osłoniętej dolinie, a pięć godzin później balansujesz na wąskim, wulkanicznym grzbiecie ściśniętym między dwoma ogromnymi czapami lodowymi. Ten przewodnik pokazuje, jak połączyć te dwie słynne trasy w jedną, nieprzerwaną wędrówkę z plecakiem, niezależnie od tego, czy planujesz nocować w zarezerwowanych schroniskach wartowniczych, czy nosić swój dom z nylonu na wiatr subarktyczny.
Zarezerwuj swoje doświadczenie landmannalaugar hike:
Planowanie szlaku Laugavegur & Fimmvörðuháls: Przegląd trasy i mapa
Standardowa wędrówka Laugavegur liczy około 54 kilometrów od Landmannalaugar do leśnych sanktuariów Þórsmörk. Dodanie Fimmvörðuháls dodaje kolejne 24 kilometry i około 1000 metrów podejścia, które obciążają nogi. Podczas gdy elitarni biegacze pokonują cały korytarz w mniej niż dwanaście godzin, rozsądni wędrowcy niosący dwadzieścia kilogramów jedzenia i sprzętu przeciwdeszczowego potrzebują od pięciu do sześciu dni, aby pokonać trasę bez niszczenia kolan.
Patrząc na dobrą mapę szlaku Laugavegur i Fimmvörðuháls, topografia dzieli się na wyraźne, geologiczne rozdziały. Północna połowa to wszystko barwna ryolitowa mozaika, bulgoczące kominy i kruche mosty śnieżne. Środkowa część prowadzi przez rozległe równiny obsydianu, gdzie wiatr ciska pyłem w twarz przez wiele godzin. Gdy przekraczasz rzekę lodowcową Þröngá w kierunku Þórsmörk, szlak całkowicie się zmienia. Przełęcz Fimmvörðuháls wysyła cię prosto w górę na wysokie wulkaniczne płaskowyże położone między lodowcami Eyjafjallajökull i Mýrdalsjökull, by następnie sprowadzić cię wzdłuż kanionu Skógá.
Uważam, że najlepszym sposobem na pokonanie szlaku Laugavegur & Fimmvörðuháls jest sześć dni. Sześć dni pozwala na nocleg w Þórsmörk, co twoje stawy docenią po męczącym zejściu z Emstrur. Niektórzy pędzą prosto z Emstrur do schroniska na przełęczy w jednym olbrzymim wysiłku, ale pośpiech pozostawia zero czasu na opóźnienia pogodowe lub po prostu usiąście na kamieniu, by popatrzeć na jęzor lodowca.
| Etap | Dystans | Różnica wysokości | Średni czas | Charakter terenu |
|---|---|---|---|---|
| Landmannalaugar do Hrafntinnusker | 12 km | +470 m | 4 do 5 godz. | Dymiące kominy, rumowisko ryolitowe, błotniste połacie śniegu |
| Hrafntinnusker do Álftavatn | 12 km | -490 m | 4 do 5 godz. | Wąwozy, strome zsuwy błotne, pierwsze brodzenie w rzece |
| Álftavatn do Emstrur (Botnar) | 16 km | -40 m | 5 do 6 godz. | Czarne równiny piaskowe, zielone szczyty stożków, brodzenie w głębokiej rzece |
| Emstrur do Þórsmörk (Langidalur) | 15 km | -300 m | 5 do 6 godz. | Wąskie wąwozy, zagajniki brzozowe, szybkie brodzenie w rzece |
| Þórsmörk do Przełęczy Fimmvörðuháls | 12 km | +900 m | 5 do 6 godz. | Łańcuchy, strome, odsłonięte grzbiety, nowe pola lawowe |
| Przełęcz Fimmvörðuháls do Skógar | 12 km | -1000 m | 4 do 5 godz. | Gruzowe ścieżki, widoki na nadbrzeżne półki, kanion z 26 wodospadami |
Profil wysokości zaskakuje wielu wędrowców, którzy zakładają, że Islandia to głównie płaska droga przybrzeżna. Rozpoczynasz około 600 metrów nad poziomem morza w gorących źródłach geotermalnych, wspinasz się do ponad 1000 metrów w okolicy Hrafntinnusker, opadasz z powrotem do około 200 metrów w dolinach wokół Þórsmörk, by następnie natychmiast wspiąć się z powrotem na 1067 metrów na przełęczy. Twoje czworogłowe mięśnie ud i łydki są ciągle pracujące.
Pokonywanie przedłużenia szlaku Laugavegur: Þórsmörk do Skógafoss
W momencie, gdy przekraczasz tablice w Básar lub Langidalur, charakter wędrówki diametralnie się zmienia. To oficjalne przedłużenie szlaku Laugavegur, które wydaje się znacznie bardziej alpejskie niż toczące się za tobą pustkowia. Wspinaczka wychodzi z niskich lasów brzozowych przez stoki Morinsheiði, gdzie grunt opada gwałtownie w głębokie, czarne wąwozy wyrzeźbione przez wody roztopowe lodowców. Po twojej lewej stronie ogromna czapa lodowa Mýrdalsjökull wznosi się zimna i rozległa.
Infamous spine znany jako Kattarhryggir (Koci Grzbiet) pojawia się wcześnie podczas wspinaczki. To wąski grzbiet z ubitego żwiru ze stromymi upadkami po obu stronach. Jeśli wysokości powodują mdłości, ten odcinek wymaga twojej pełnej uwagi, choć w pogodne, bezwietrzne dni wygląda bardziej przerażająco na zdjęciach niż pod twoimi stopami. Niedługo potem docierasz do Heljarkambur (Grzbiet Piekła), gdzie krótki, stromy odcinek wymaga trzymania się łańcuchów przymocowanych do skał. To nie jest wspinaczka techniczna, ale rozpędza serce, gdy mgła pokrywa wulkaniczny kamień warstwą śliskiego błota.
Wskazówka: Napełnij swoje butelki wodą po brzegi przed rozpoczęciem wspinaczki z doliny w Þórsmörk. Gdy osiągniesz płaskowyż Morinsheiði, woda powierzchniowa znika całkowicie w porowatym popiele wulkanicznym, aż dotrzesz do strumieni roztopowych w okolicy schroniska na przełęczy, około ośmiu kilometrów później.
Po łańcuchach wkraczasz w jeden z najmłodszych krajobrazów na Ziemi: pola lawowe Goðahraun, powstałe podczas wiosennej erupcji Eyjafjallajökull w 2010 roku. Ziemia tutaj nadal pachnie lekko mineralnie i spalenizną. Przechodzisz prosto między dwoma nowo powstałymi kraterami wulkanicznymi, Magni i Móði, nazwanymi na cześć synów Thora. Jeśli odgrzebiesz kilka cali pod czerwonymi skałami scoria na zimny poranek, nadal możesz poczuć ciepło promieniujące z ziemi.
Od przełęczy zejście w kierunku oceanu wzdłuż rzeki Skógá to czysta przyjemność. Podążasz głębokim kanionem, który kipi tuzinami oddzielnych kaskad, każda spadająca po bazaltowych półkach w kierunku zielonych farm przybrzeżnych poniżej. Zakończenie tej wędrówki od Landmannalaugar do Skógar, wchodząc prosto w mgłę wodospadu Skógafoss, to jedno z najbardziej widowiskowych miejsc na świecie.
Wędrówka z Landmannalaugar do Skógar: Logistyka, schroniska i biwakowanie
Noclegi decydują o tym, jak pakujesz się na połączoną wędrówkę Laugavegur & Fimmvörðuháls. Schroniska górskie prowadzone przez Ferðafélag Íslands (FÍ) i stowarzyszenie Útivist są wygodnymi, ogrzewanymi sanktuariami z kuchniami wspólnymi, kuchenkami gazowymi i suchymi pokojami sypialnymi. Niestety, są one wykupywane niemal w dniu otwarcia rezerwacji późną jesienią na kolejny sezon letni. Jeśli chcesz spać na materacu pod dachem, musisz zarezerwować miejsce osiem do dziewięciu miesięcy wcześniej, bez wahania.
Biwakowanie z namiotem daje całkowitą swobodę, ale wymaga poważnego sprzętu. Pogoda w wysokich górach traktuje słabe letnie namioty na festiwalach jak bibułkę. Potrzebujesz solidnego namiotu trzy- lub cztero- sezonowego z aluminiowymi pałąkami, mocnymi linami namiotowymi i ciężkimi kotwami, które mogą wbić się w luźny żwir wulkaniczny. Biwakowanie jest dozwolone tylko w wyznaczonych miejscach bezpośrednio przyległych do oficjalnych schronisk, aby chronić delikatne mchy i gleby rezerwatów przyrody.
Uwaga: Biwakowanie na samej wysokiej przełęczy Fimmvörðuháls jest surowo zabronione ze względu na poważne zagrożenia pogodowe i brak możliwości sanitarnych. Musisz zaplanować harmonogram wędrówki tak, aby pokonać trasę z Þórsmörk do obozowiska nadmorskiego w Skógar w jednym dniu, lub zarezerwować potwierdzone łóżko w schronisku Baldvinsskáli.
Znalezienie miejsca do spania wzdłuż szlaku Laugavegur do Skógar wymaga równowagi między dystansem a dostępnością schronień. Masz kilka strategicznych decyzji do podjęcia, zwłaszcza podczas przejścia z odcinka Laugavegur:
- Schronisko Hrafntinnusker: Zimne i wietrzne na wysokości 1000 metrów, otoczone trwałymi połaciami śniegu, ale dobrze rozkłada początkowe podejście z Landmannalaugar.
- Álftavatn kontra Hvanngil: Álftavatn położone jest przy pięknym jeziorze z małym barem-restauracją, podczas gdy Hvanngil jest pięć kilometrów dalej, mniejsze, cichsze i lepiej osłonięte przed południowymi wiatrami.
- Opcje w Þórsmörk: Możesz nocować w Langidalur (prowadzone przez FÍ, bezpośrednio na szlaku Laugavegur), Básar (prowadzone przez Útivist w Goðaland, idealny punkt startowy na przełęcz) lub Volcano Huts w Húsadalur (prywatne domki, gorąca sauna, restauracja).
- Baldvinsskáli: Trójkątne schronisko w kształcie litery A położone tuż przy najwyższym punkcie przełęczy Fimmvörðuháls, mieszczące tylko 24 łóżek z prostymi urządzeniami do gotowania na gazie i schronieniem awaryjnym.
Jeśli potrzebujesz bardziej szczegółowych informacji na temat uzyskania zezwoleń, zapoznaj się z naszym obszernym przewodnikiem po schroniskach i biwakowaniu w Landmannalaugar i na Laugavegur przed zablokowaniem nieodwołalnych dat podróży.
Zarezerwuj swoje doświadczenie landmannalaugar hike:
Pogoda, brodzenie w rzekach i zagrożenia na szlaku
Nikt nie kończy wędrówki z Landmannalaugar do Skógar bez przemoczenia. To nie kwestia, czy będzie padać, ale jak mocno wiatr wgniecie wodę przez szwy twojej kurtki. Letnie temperatury wahają się między 5 a 13 stopni Celsjusza, spadając blisko zera, gdy fronty pogodowe spychają arktyczne powietrze znad pokryw lodowych. Burze śnieżne na wysokich przełęczach w połowie lipca są powszechne. Hipotermia jest największym zagrożeniem medycznym na tych szlakach, podstępnie atakując wędrowców, którzy pozwalają, by ich warstwy bazowe nasiąkły potem lub opadami.
Niezabezpieczone brodzenia w lodowcowych rzekach to zupełnie inna próba. Między Landmannalaugar a Þórsmörk musisz przejść w bród trzy do czterech zamarzniętych kanałów, w zależności od sezonowych zmian szlaku. Woda wygląda na mleczno-brązową lub szaro-błotnistą, całkowicie ukrywając skały pod powierzchnią. Temperatury są ledwo powyżej zera. Rzeki Bláfjallakvísl i Þröngá są zazwyczaj najgłębsze, sięgając do połowy uda lub wyżej wczesnym latem, gdy ciepłe dni szybko topią lodowce.
Przechodzenie przez te rwące strumienie wymaga cierpliwości i całkowitego braku ego. Zabezpiecz buty na górze plecaka, załóż nieprzemakalne buty wodne, całkowicie rozepnij pas biodrowy plecaka i stawiaj stopy twarzą pod prąd, przesuwając się bokiem. Rozpięty pas biodrowy zapewnia, że w razie upadku i wciągnięcia przez nurt, możesz natychmiast uwolnić się od ciężkiego plecaka, zamiast być wciąganym pod wodę wraz z dwudziestoma kilogramami nylonu i przemoczonej odzieży.
- Obuwie do brodzenia: Wymagane są solidne, zamknięte sandały lub neoprenowe buty z gumową podeszwą; nigdy nie brodz w gołych stopach ani w śliskich klapkach.
- Kije trekkingowe: Niezbędne do utrzymania trzech punktów podparcia na mokrych, zaokrąglonych kamieniach w silnym nurcie.
- Warstwowa odzież nieprzemakalna: Zapakuj dedykowaną suchą torbę na śpiwór, ubrania na biwak i elektronikę, ponieważ zwykłe pokrowce na plecak odlatują przy wiatrach o sile huraganu.
- Dyscyplina wagowa plecaka: Utrzymuj całkowitą wagę bazową poniżej 14 kilogramów przed dodaniem racji żywnościowych, ponieważ ciężkie plecaki zamieniają śliskie przejścia grzbietowe w męczarnię.
Zanim spakujesz plecak, poświęć dwadzieścia minut na zapoznanie się z naszymi szczegółowymi poradami dotyczącymi list pakowania na Laugavegur i sprzętu do brodzenia w rzekach, aby nie pojawić się w bawełnianych bluzach lub nieszczelnych spodniach przeciwdeszczowych.
Transport i logistyka bagażu dla wędrówki Landmannalaugar – Skógar
Łączenie punktów transportowych dla wędrówki punkt-punkt przez wnętrze Islandii jest prostsze, niż się wydaje, dzięki wydajnej letniej sieci autobusowej. Specjalistyczne busy wysokogórskie 4x4 kursują codziennie z terminalu BSI w centrum Reykjavíku do Landmannalaugar od późnego czerwca do wczesnego września. Standardowe samochody osobowe nie mogą legalnie ani praktycznie jechać po skalistych wysokogórskich drogach F, dlatego transport publiczny lub wcześniej umówione superjeepy są standardowym sposobem dotarcia.
Ponieważ kończysz wędrówkę w Skógar przy utwardzonej Drodze Okrężnej na południowym wybrzeżu, powrót do stolicy jest bezproblemowy. Publiczny autobus Strætó linii 51 zatrzymuje się tuż przy zjeździe transportowym w Skógar kilka razy dziennie, przewożąc wędrowców z powrotem do Reykjavíku w około trzy godziny. Alternatywnie, operatorzy autokarów turystycznych, tacy jak Trex i Reykjavík Excursions, oferują bilety łączone, które obejmują odbiór w wysokich górach i elastyczny bon powrotny wzdłuż wybrzeża, ważny w dowolnym momencie po zakończeniu wędrówki.
Wędrowcy z ciężkim nadmiarem bagażu stoją przed oczywistym dylematem: nie możesz ciągnąć torby podróżnej przez 78 kilometrów błota i śniegu. Na szczęście firmy autobusowe wysokogórskie oferują usługi przewozu bagażu. Za opłatą około 4000 do 6000 ISK za sztukę odbiorą twoje ubrania w Landmannalaugar, przewiozą je wokół obwodu gór i bezpiecznie przechowają w stacji wartowniczej w Þórsmörk lub przekażą do depozytu na południowym wybrzeżu. Umożliwia to niezwykle wygodne połączenie wędrówki dziczą z szerszym urlopem na wyspie.
Najczęściej zadawane pytania o szlak Laugavegur i Fimmvörðuháls
Ile dni zajmuje pokonanie szlaku Laugavegur i Fimmvörðuháls?
Większość wędrowców pokonuje całą 78-kilometrową trasę w 5 do 6 dni. Sześciodniowy podział obejmuje cztery dni na Laugavegur od Landmannalaugar do Þórsmörk, następnie nocleg i dwudniowe przejście przez Fimmvörðuháls do Skógar, choć sprawni wędrowcy często pokonują ostatnią przełęcz w jednym, 8- do 10-godzinnym dniu.
Czy można pokonać połączoną trasę w odwrotnym kierunku, z Skógar do Landmannalaugar?
Tak, choć jest to znacznie mniej popularne. Wędrówka na północ oznacza pokonanie 1000-metrowego podejścia od samego początku w Skógar z ciężkim plecakiem z jedzeniem. Większość osób preferuje chodzenie na południe, ponieważ przeważające wiatry wieją zazwyczaj z północnego zachodu, co sprawia, że deszcz i burze popiołowe pozostają za twoimi plecami, zamiast wiać prosto w twarz.
Czy potrzebuję raczków lub czekana na przełęcz Fimmvörðuháls?
Wczesnym latem do połowy lipca raczki są niezwykle pomocne przy przechodzeniu po twardym, ubitym śniegu między lodowcami. Późnym sierpniem pokrywa śnieżna zazwyczaj topnieje, pozostawiając gołe ścieżki z żwiru, więc kije trekkingowe są zazwyczaj wystarczające, chyba że niespodziewana burza śnieżna pokryje wysoki płaskowyż świeżym szronem.
Czy woda pitna jest łatwo dostępna na całej trasie?
Tak, strumienie górskie są czyste, smaczne i bezpieczne do picia bez filtrowania na prawie całej trasie. Jedynymi suchymi odcinkami są czarne równiny piaskowe między Álftavatn a Emstrur oraz wysoki płaskowyż na Fimmvörðuháls między Morinsheiði a schroniskiem Baldvinsskáli, gdzie musisz nosić pełne butelki.
Szybka ściągawka
- Całkowity dystans: 78 km (48,5 mili)
- Przewyższenie: ok. 1400 metrów całkowicie
- Okno wędrówkowe: od późnego czerwca do wczesnego września
- Punkty końcowe trasy: Landmannalaugar – Skógar
- Pozwolenia: bezpłatne dla dostępu do szlaku; obowiązkowe opłaty za schroniska i miejsca biwakowe
Zarezerwuj swoje doświadczenie landmannalaugar hike:
Podsumowanie
Zatrzymanie się w Þórsmörk daje wspaniałą wędrówkę, ale kontynuowanie na południe zamienia ją w podróż, o której będziesz mówić przez trzydzieści lat. Jest coś głęboko satysfakcjonującego w rozpoczęciu wędrówki w bulgoczącym polu błota siarkowego głęboko w niezamieszkałym wnętrzu wyspy i przejściu każdego kroku, aż twoje buty dotkną czarnego piasku wybrzeża, z widokiem na ocean. Pogoda prawdopodobnie spróbuje złamać twojego ducha przynajmniej raz, a twoje łydki będą bolały od brodzenia w lodowcowych rzekach, ale widok stojąc między dwiema czapami lodowymi i patrząc w dół na Atlantyk sprawia, że każda kropla deszczu jest warta wysiłku.
Czytaj więcej o landmannalaugar hike.